Wiem, mówiłam że będę silna..że nie będzie łez..ale nie dało się. Przy paru pożegnaniach byłam twarda, ale kiedy żegna się z najlepszym przyjacielem ever to łzy same płyną! ;(
Właśnie takie chwile są najgorsze w wyjazdach ale..dziękuję temu który wymyślił Skype ;)
To teraz przejdźmy to też ciężkich spraw ale bardziej natury materialnej.. moja walizka waży 22,05 kg ;D jutro jeszcze wsadzę tam leki i parę pierdółek więc będzie ważyć 22,5 kg i to jest wiadomość pocieszająca ;) a prezentuje się tak:
Kurtkę zimową, bluzę i niektóre spodnie zapakowałam do worka próżniowego i odessałam powietrze, nie robiłam tego ze wszystkimi ciuchami ponieważ mam pojemną walizkę i wszystko zmieściło się elegancko. resztę rzeczy po prostu powsadzałam do tych worków i pozamykałam tak, że w razie czego i tak nic nie powinno się z nimi stać.
Przed odessaniem i po odessaniu ;P
Jutrzejszy dzień będzie też pełen pożegnań a więc będzie to ciężki dzień. Dzisiaj spędzam ostatnią noc w swoim łóżku i w swoim domu bo jutro wieczorem wyjeżdżam do Warszawy, napiszę posta stamtąd, pewnie w niedziele wieczorem a tymczasem czuję się ... dziwnie. Nie da się tego opisać a każda przyszła au pair przeżyje takie chwile. Każda na swój sposób.
xoxo
